Kreeg het landschap van het Lanakerveld in de hoge en late middeleeuwen zijn huidige grondstructuur, in een aantal opzichten week dit middeleeuws landschap af van het huidige. Allereerst was er vanaf de 14e tot de 17e eeuw en mogelijk tot de Franse Tijd net als in het Jekerdal wijnbouw op de hellingen van Oud-Caberg die door oorlogsgeweld vernietigd is. lees meer »
De oudste delen stammen van voor 1748 – ze staan al op de kaart van Maurits van Saksen. Toen was het nog geen carréboerderij – deze ontstonden pas in de 18e eeuw. Deze boerderij laat goed de overgang zien. lees meer »
De oudste delen van deze boerderij stammen van voor 1748. De Monumentengids voor Geschiedenis en Kunst van Maastricht uit de eerste helft van de 20e eeuw zegt over deze boerderij nog: “Twee inrijpoorten, waarvan de grootste met geprofileerde lijst (18e eeuw); de andere (19e eeuw); naast de grootste een tweelichtvenster in omlijsting van Naamse steen’. lees meer »
Juist door zijn vervallen staat is dit een zeer pittoreske en beeldbepalende boerderij die de 18e eeuwse sfeer perfect uitdrukt. De boerderij dateert uit 1773. De laatste bewoner – Bartels – was een veekoper en pachtte de boerderij tot de uitbreiding van de stad in de jaren ’60. Toen werd hij onteigend. Hij pachtte de boerderij sindsdien ‘om niet’ en stalde er paarden. De eigenaar woonde in Engeland en liet de boerderij volkomen vervallen. Daarna werd door de eigenaar de pacht ontzegd, en werd de 89-jarige pachter de deur uit gezet.
De Tisiushoeve werd rond het midden van de achttiende eeuw gebouwd. Uit deze periode dateert momenteel nog het herenhuis aan de zijde van de Van Akenweg en de aangrenzende inrijpoort. lees meer »
